Lepszy pogrzeb

Trochę szkoda, że nie ogłoszono tego przed Dziadami/Halloween i Wszystkimi Świętymi, albowiem obchody tychże świąt byłyby, dla mnie przynajmniej, weselsze. Ale o co chodzi?

Rząd, a konkretnie Ministerstwo Rozwoju i Technologii zapowiada nowelizację prawa pogrzebowego; aktualne przepisy pochodzą z 1959 roku, toteż… cóż, zdążyły się cokolwiek zestarzeć i funkcjonują trochę jak zombie z horroru. No dobra, może aż tak źle nie jest, ale nowelizacja rzeczywiście by się przydała. I to już dawno temu.

Co zatem zakłada rządowy projekt, który ujrzeć ma światło dzienne w przyszłym roku? Ano, będzie uszczegółowienie przepisów odnośnie funkcjonowania cmentarzy oraz dokonywania kremacji. Pojawić się też ma – i to uważam za ważne oraz pozytywne rozwiązanie – legalizacja nowych form pochówku. A raczej nowych w Polsce, bo na świecie są już praktykowane.

Na cmentarzach pojawiłyby się (nareszcie!) pola pamięci, czyli wydzielone strefy do rozsypywania prochów zmarłej osoby (zgodnie z jej wolą, wyrażoną za życia, ma się rozumieć). Prochy można byłoby rozsypać także poza cmentarzem, w wyznaczonych przez gminę miejscach, jak również w morzu, gdyby zmarły sobie tego za swych ziemskich dni zażyczył. Do tego dochodziłaby możliwość pochowania w urnie biodegradowalnej i zasadzenie w niej drzewa bądź innej rośliny; przy czym miejsce takie nie byłoby traktowane jako grób. Pojawiłaby się możliwość dochowania urn, czyli umieszczenia ich w już istniejących grobach rodzinnych, również na starych, zamkniętych cmentarzach, a nawet tych przeznaczonych do likwidacji.

Nie byłoby jednak możliwości zabrania urny z prochami bliskiego zmarłego i trzymania jej w domu, na przykład na szafie. Czy to dobrze, czy źle, oceńcie sami(e).

Mnie najbardziej podoba się to, że wreszcie zaistnieje – jeśli oczywiście przepisy wejdą w życie – możliwość rozsypania prochów. Sam chciałbym zostać w ten sposób pochowany, jakkolwiek urna biodegradowalna i zasadzenie drzewa też jak najbardziej wchodzi w grę.

No i nie oszukujmy się – zmiany idące w kierunku, jaki proponuje Ministerstwo Rozwoju, są niezbędne. Z przyczyn czysto biologicznych oraz technicznych. Ludzie umierają, a pochówek wraz z pamięcią o zmarłych jest jednym z najważniejszych elementów naszej kultury. Stąd biorą się cmentarze… te zaś wymagają miejsca. Nie każdy teren nadaje się do grzebania zmarłych (na przykład tam, gdzie są skały wapienne, trzeba robić betonowe komory, inaczej zwłoki ulegałyby mumifikacji), nie każdy cmentarz da się rozbudować. Ponadto, nie oszukujmy się: tradycyjny pochówek kosztuje; więcej, jeśli połączony jest z obrzędami religijnymi, niemniej nawet i bez tego wykupienie miejsca pod grób, jego wykopanie i otwarcie, następnie usługa zakładu pogrzebowego, postawienie nagrobka, itd. to naprawdę wysokie koszta. Jasne, rząd podniósł niedawno (a raczej przywrócił do wcześniejszej wysokości) zasiłek pogrzebowy, niemniej to i tak tylko częściowa ulga.

Rozsypanie prochów będzie po prostu tańsze dla rodziny zmarłej osoby, a utrzymanie pola pamięci w mniejszym niż tradycyjny cmentarz stopniu uszczupli budżet zarządcy, np. gminy czy parafii. Co istotne, na jednym takim polu będzie można rozsypywać wiele prochów, co zmniejszy problem terenu pod rozbudowę cmentarza. Jest to też rozwiązanie ekologiczne, znacznie bardziej niż typowe groby.

A już pochówek w urnie biodegradowalnej i zasadzenie w niej drzewa lub innej rodziny mocno sprzyja przyrodzie.

Krótko mówiąc, same plusy.

Rządowy projekt nowelizacji prawa pogrzebowego trafić ma pod obrady Sejmu w drugim kwartale przyszłego roku. Wtedy zobaczymy, którzy posłowie go poprą. Obstawiam, że ta najbardziej klerykalna prawica będzie przeciwko.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Smutna rocznica motoryzacyjna

Przejęcie

Na długi weekend