Bunt przedświąteczny
Sezon bożonarodzeniowy w handlu nabiera rozpędu. Od początku listopada reklamy – te w mediach i te bezpośrednio w sklepach – namawiają nas na kupowanie prezentów (jak gdyby nie było na to odpowiednio dużo czasu), elementów wystroju świątecznego, zapasów jedzenia (no, to wyjątkowo sensowne – kupować w listopadzie żarcie na końcówkę grudnia), itd.
A tymczasem ze szczytem owego sezonu różnie może być.
Pracownicy największych działających w Polsce – co nie znaczy, że polskich – sieci handlowych szykują się bowiem do protestów, które przypaść mają właśnie na grudzień, i to okres bliżej świąt mylnie zwanych Bożym Narodzeniem. Niektóre związki zawodowe już teraz przeprowadzają referenda strajkowe.
Oczywiście wątpię, aby protesty handlowców rozlały się na inne branże i przerodziły w wielką rewoltę, do jakiej doszło niedawno we Francji, niemniej dobrze, że mogą się odbyć. Pracownicy sieci handlowych to jedna z najbardziej wyzyskiwanych grup w ramach proletariatu.
Na co się skarżą, przeciwko czemu chcą walczyć? Ano, przede wszystkim na przemęczenie, złe warunki panujące w miejscu zatrudnienia (jedna z sieci, akurat czysto polska, osławiła się tym, że w jej sklepach było – i zapewne nadal jest – zimno), niskie płace, niedobór pracowników (jak myślicie, skąd takie parcie na kasy samoobsługowe?). Ten ostatni nie dziwi; wszak mamy do czynienia z ciężką harówą za niezbyt wysokie jak na dzisiejsze czasy pieniądze.
Nic więc zaskakującego, że pracownicy domagają się lepszych warunków zatrudnienia i chcą o nie walczyć. A protest w najgorętszym dla handlu okresie dla właścicieli sieci handlowych może okazać się naprawdę bolesny.
Nie muszą to być nawet strajki, które oznaczałyby całkowite zamknięcie na określony czas poszczególnych sklepów. Wystarczyłby strajk włoski, czyli przesadnie dokładne, powolne wykonywanie obowiązków; takie odbywały się już chociażby w portugalskiej sieci z logiem sympatycznego chrząszcza. Ważne, żeby kapitalistów zabolało.
Bez bólu – czyli oddolnego nacisku, rzecz jasna – nie zrobią oni bowiem nic, aby poprawić dolę osób niżej w hierarchii, zwłaszcza tych na samym dole, najmocniej wyzyskiwanych. Prywatnym właścicielom koncernów i korporacji, sieci handlowe wliczając, opłaca się (na krótka metę przynajmniej, ale pamiętajmy, że właśnie taka perspektywa jest dla kapitalistów najważniejsza – byleby był szybki zysk, a później choćby potop) maksymalnie eksploatować proletariuszy. Czyli zatrudnić jak najmniej osób, obarczając je jak największą ilością obowiązków, i płacąc im możliwie najniższe stawki. Im bowiem tańsza jest praca w stosunku do finalnej ceny dobra bądź usługi, tym więcej pieniędzy zostanie na koncie kapitalisty. Innymi słowy, mniej pracowników i niższe stawki to większy zysk. A że w dłuższej perspektywie oznacza to przemęczenie i obniżenie wydajności? Ludzi można wszak zastąpić, zaś w wielu miejscowościach, zwłaszcza tych mniejszych, dyskonty zaliczają się do najważniejszych miejsc zatrudnienia, w związku z czym mogą swobodnie dyktować warunki tegoż.
W handlu, zwłaszcza sieciowym, widać to nader wyraźnie. Przy czym wyzysk i eksploatacja dotyczy nie tylko osób przy kasach czy w centrach dystrybucyjnych, lecz także franczyzobiorców – przedsiębiorców prowadzących sklep danej sieci. Oni także zmuszani są do harówy po kilkanaście godzin na dobę i nierzadko kantowani na pieniądzach. Nic dziwnego, że franczyzobiorcy sieci z zielonym płazem złożyli doniesienie do prokuratury, domagając się, aby przyjrzała się ona nieprawidłowościom: niejasnym rozliczeniom finansowym, modyfikacjom w systemach informatycznych bez wiedzy lub zgody partnerów tudzież niedostatecznemu informowaniu o realnych kosztach i ryzyku biznesowym przed podpisaniem umowy franczyzowej.
Czy jeśli pracownicy handlu zaczną swój przedświąteczny protest, będą mogli liczyć na moje zrozumienie i poparcie jako klienta? Oczywiście! Przecież proletariat ma pełne prawo, a nawet obowiązek walczyć o swoje. Ludzie pracują po to, by zdobyć środki utrzymania, obowiązkiem zaś kapitalisty, którego swoją harówą utrzymują, winno być zapewnienie im godziwych pod każdym względem warunków zatrudnienia.
Komentarze
Prześlij komentarz