Posty

Lepszy pogrzeb

Trochę szkoda, że nie ogłoszono tego przed Dziadami/Halloween i Wszystkimi Świętymi, albowiem obchody tychże świąt byłyby, dla mnie przynajmniej, weselsze. Ale o co chodzi? Rząd, a konkretnie Ministerstwo Rozwoju i Technologii zapowiada nowelizację prawa pogrzebowego; aktualne przepisy pochodzą z 1959 roku, toteż… cóż, zdążyły się cokolwiek zestarzeć i funkcjonują trochę jak zombie z horroru. No dobra, może aż tak źle nie jest, ale nowelizacja rzeczywiście by się przydała. I to już dawno temu. Co zatem zakłada rządowy projekt, który ujrzeć ma światło dzienne w przyszłym roku? Ano, będzie uszczegółowienie przepisów odnośnie funkcjonowania cmentarzy oraz dokonywania kremacji. Pojawić się też ma – i to uważam za ważne oraz pozytywne rozwiązanie – legalizacja nowych form pochówku. A raczej nowych w Polsce, bo na świecie są już praktykowane. Na cmentarzach pojawiłyby się (nareszcie!) pola pamięci, czyli wydzielone strefy do rozsypywania prochów zmarłej osoby (zgodnie z jej wolą, wyraż...

Bunt przedświąteczny

Sezon bożonarodzeniowy w handlu nabiera rozpędu. Od początku listopada reklamy – te w mediach i te bezpośrednio w sklepach – namawiają nas na kupowanie prezentów (jak gdyby nie było na to odpowiednio dużo czasu), elementów wystroju świątecznego, zapasów jedzenia (no, to wyjątkowo sensowne – kupować w listopadzie żarcie na końcówkę grudnia), itd. A tymczasem ze szczytem owego sezonu różnie może być. Pracownicy największych działających w Polsce – co nie znaczy, że polskich – sieci handlowych szykują się bowiem do protestów, które przypaść mają właśnie na grudzień, i to okres bliżej świąt mylnie zwanych Bożym Narodzeniem. Niektóre związki zawodowe już teraz przeprowadzają referenda strajkowe. Oczywiście wątpię, aby protesty handlowców rozlały się na inne branże i przerodziły w wielką rewoltę, do jakiej doszło niedawno we Francji, niemniej dobrze, że mogą się odbyć. Pracownicy sieci handlowych to jedna z najbardziej wyzyskiwanych grup w ramach proletariatu. Na co się skarżą, prze...

Alfons i internet

No i stało się to, co wszyscy w miarę świadomi i zorientowani obserwatorzy polskiej (o ile, biorąc pod uwagę jej zdominowanie i zawłaszczanie przez szeroko pojętą prawicę, można ją w ogóle określić jako polską) sceny politycznej przewidywali, że się stanie. Mianowicie, Alfons zawetował ustawę o bezpieczeństwie w internecie. Jako, że w Sejmie raczej nie znajdzie się większość potrzeba do odrzucenia weta, ów akt prawny pójdzie na śmietnik. A ustawa owa przewidywała bardzo ważne zmiany. Otóż, w razie wykrycia treści niebezpiecznych lub nielegalnych, użytkownik mógłby zgłosić je nie tylko administratorowi danej platformy cyfrowej (co często-gęsto bywa zupełnie nieskuteczne), ale też np. organom ścigania. Co znacząco uderzyłoby w: pedofilów i innych zboczeńców, zorganizowane grupy przestępcze zmuszające młodych ludzi do popełniania czynów zabronionych (na czym oczywiście zarabiają), patostreamerów, handlarzy żywym towarem i wszelkimi artykułami zabronionymi przez prawo… Mniej byłoby mowy...

Warunek pokoju

Faszystowski ludobójca, Binjamin Netanjahu, jęczy żałośnie, albowiem wszelkie znaki (od Jahwe?) na niebie i ziemi wskazują, że dłużej premierem Izraela już nie będzie. Skrajnie prawicowa partia Likud nie uzyskała odpowiednio wysokiego poparcia w wyborach, toteż misję utworzenia nowego rządu otrzymał Gadi Eisenkot (też prawicowiec, ale nieco mniej hitlerowski i być może nie aż tak skorumpowany). W Knesecie, i to jest dobra wiadomość, będzie przy tym większa reprezentacja partii arabskich; dlatego zresztą politykierzy Likudu kwiczą, że Arabowie „ukradli” im wybory. Czy Eisenkotowi uda się stworzyć nowy rząd, czy też polityczne przepychanki trwały będą aż do przyspieszonych wyborów, czas pokaże. Póki co, nie ustaje izraelski terror w okupowanej Palestynie. Na Zachodnim Brzegu Jordanu faszystowscy osadnicy, przy wsparciu policji oraz terrorystów z IDF, rugują Palestyńczyków z ich domów, niszczą ich własność, w tym pola uprawne, profanują miejsca kultu, biją, strzelają, aresztują… W Stre...

Strajki i bunty

Wczoraj było polskie Święto Niepodległości… A tymczasem w Hiszpanii największe związki zawodowe zorganizowały dwudziestoczterogodzinny strajk generalny, na razie o charakterze ostrzegawczym. Jego uczestnicy domagają się: wyższych płac, zwiększenia dostępności mieszkań oraz kontroli cen. Ten ostatni postulat świadczy, iż Hiszpanie rozumieją, że nie ma samoregulujących się mechanizmów rynkowych, a ceny nie tyle od popytu i podaży zależą, ile mają charakter spekulacyjny, toteż, aby kapitaliści nie zawyżali ich za bardzo, państwo musi je kontrolować. Niemniej, to kwestie mieszkaniowe połączyły ludzi. Ceny lokali są tam bowiem (jak w większości państw kapitalistycznych) nader wysokie, czynsze natomiast ostro poszły w górę, znajdując się nierzadko poza zasięgiem sporej części społeczeństwa. No i dach nad głową łatwo stracić; przypomnijmy, że niedawno w Hiszpanii odbyły się ogromne protesty przeciwko eksmisji starszej kobiety. Wczorajszy strajk generalny był pierwszym w Hiszpanii od czte...

Sens świętowania

Dziś 11 Listopada, czyli polskie Święto Niepodległości. O cztery dni spóźnione, bo jeśli chcemy świętować powstanie dawno już nieistniejącej II RP, to należałoby obchody przenieść na 7 listopada, czyli rocznicę powstania Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej z Ignacym Daszyńskim na czele – pierwszego po ponad stu dwudziestu latach, niezależnego od zaborców organu władzy na ziemiach polskich. Zostawmy jednak historię w spokoju, skupmy się na teraźniejszości. Dzisiejsze święto odbywa się w cieniu krakowskiej tragedii, co nie zmienia faktu, że jak co roku, na ulice Warszawy (i, obawiam się, nie tylko) wylezą bandy nazioli w tych swoich marszach nienawiści; może dojść do awantury, oby się tak nie stało. Ale nie o tym chciałem pisać. Warto się zastanowić, czy w ogóle jest co świętować. I nie chodzi o samo w sobie obchodzenie rocznicy powstania II RP, która już nie istnieje, ani o właściwą datę tychże obchodów, lecz o to, że obecna Polska na cześć niekoniecznie zasługuje. Po...

Brunatny trop

Krótko po sobotnim zamachu w Krakowie Marcin Kierwiński, minister spraw wewnętrznych i administracji, poinformował, że sprawca mógł mieć poglądy skrajnie prawicowe i inspirować się prawicowym ekstremizmem; określił go mianem „ultranacjonalisty”. Później się z tego wycofywał – zupełnie niepotrzebnie. Oczywiście w internecie zaraz ruszyła prawacka akcja wybielania sprawcy, a raczej odcinania go od prawicy, zarówno skrajnej, jak i umiarkowanej. Robiono nawet z niego „lewaka”. Rzecz jasna, to wstrętne prawicowe kłamstwa. Teraz zaś prawactwo nabrało wody w usta, okazuje się bowiem, że powiązania mordercy ze skrajną prawicą są nader prawdopodobne. Prokuratura szybko poinformowała, że w jego domu znaleziono flagę Gadsdena, przedstawiającą grzechotnika na żółtym tle. Pierwotnie, czyli pod koniec XVIII wieku, był to jeden z symboli wojny o niepodległość USA, obecnie flaga ta wykorzystywana jest przez amerykańskie ruchy skrajnie prawicowe, głównie o charakterze wolnorynkowym – czyli zbliżone...