Wróg Kapitalizmu

W Bristolu (miasto w Wielkiej Brytanii, gdyby ktoś nie wiedział) kilka dni temu aresztowana została osiemdziesięciotrzyletnia kobieta, była pastorka. Całkiem możliwe, że usłyszy zarzut terroryzmu albo politycznego ekstremizmu. Dlaczego? Ano, stała sobie na ulicy z transparentem nawołującym do zakończenia ludobójstwa w Gazie. Nie, nie było na nim żadnych antysemickich treści, jedynie wezwanie do tego, by nie mordować więcej ludzi. Ale to wystarczyło, aby starszą panią zwinąć. Jest bowiem „niebezpieczną ekstremistką”, „zwolenniczką Hamasu”, osobą „popierającą terroryzm”. Takich dożyliśmy czasów. Jeśli ktoś sprzeciwia się masowym zbrodniom popełnianym w różnych miejscach świata – na przykład właśnie w Palestynie, choć nie tylko – może zostać aresztowanym i osądzonym przez aparat represji i nadzoru swojego państwa. W Niemczech za taką postawę liczyć się trzeba z pobiciem przez mundurowych, a także deportacją (jeśli jest się obcokrajowcem). Czarne listy i deportacje osób wzywających do p...

Pewien prawicowy polityk, konserwatysta udający liberała, bredził niedawno o „czerwonym ekstremizmie”. Było to, a raczej w jego zamyśle miało być, uderzenie w sejmową Lewicę, która okazała się lepszą opozycją niż obumierająca intelektualnie partia, na czele której ów polityk stoi (pewnie już niedługo, bo coraz głośniej mówi się tam o zmianie lidera, na Grzegorza Schetynę chociażby). Prawda wszelako jest taka, że podobnymi tekstami od lat częstują nas wszystkie ugrupowania na prawo od centrum, zarówno umiarkowane, jak też skrajne. Czymże zatem jest ów „czerwony ekstremizm” według prawicy? Oto kilka przykładów: 1) Wynagrodzenie za pracę, zwłaszcza takie, które pozwala pracownikowi utrzymać siebie samego i najlepiej rodzinę na godnym poziomie, tzn. nie tylko kupić jedzenie oraz opłacić rachunki, ale też odłożyć pewne oszczędności. Prawicowcy twierdzą bowiem, że człowiek powinien pracować jak najtaniej, a najlepiej w ogóle za darmo, po to rzecz jasna, by kapitaliści mieli większe zyski. ...