Wróg Kapitalizmu

Solidarnościowa kontrrewolucja wyniosła do władzy jednostki… cóż, bardzo różne pod względem moralnym, etycznym tudzież intelektualnym. Byli wśród nich ludzie, z którymi można się było fundamentalnie nie zgadzać, ale którzy reprezentowali sobą wysoki lub wręcz bardzo wysoki poziom; wymienić tu można chociażby Bronisława Geremka, Tadeusza Mazowieckiego czy Władysława Bartoszewskiego (jego syn to już zupełnie inna sprawa). Niestety, w większości nie żyją. A ci, co żyją i są przy żłobie w szeregach PiS-u, PO czy PSL-u (można jeszcze doliczyć Polskę 2050, która zachowuje się podobnie, ale nie ma rodowodu postsolidarnościowego)… no cóż. Są w większości albo politycznymi miernotami, skoncentrowanymi jedynie na utrzymaniu się na stołkach i niemającymi nic do zaproponowania nam, osobom obywatelskim, albo jawnymi zbrodniarzami, winnymi licznych śmierci. Przykładowo, realizacja planu Balcerowicza – który, przypomnę, wszedł do rządu Tadeusza Mazowieckiego z ramienia „Solidarności” i pod jej szy...

Pandemia koronawirusa trwa. Jedni specjaliści twierdzą, że widać już symptomy jej końca, inni wskazują, iż jest wręcz przeciwnie. Tak czy owak, nie tyle nawet warto, ile wręcz trzeba zastanowić się, co będzie dalej. Bo koronawirus pewnie już z nami zostanie, i przywykniemy do niego, tak jak przywykliśmy do grypy, ospy, AIDS… Zresztą, bynajmniej nie jest to najgorsza choroba zagrażająca ludzkości. Znacznie bardziej niebezpieczny niż sama pandemia, może być wywołany przez ogólnoświatową panikę kryzys ekonomiczny; jak już kilkakrotnie pisałem, szczerze obawiam się, że zabije on o wiele więcej osób niż sam koronawirus. Coraz więcej państw chce coś z tym fantem robić. Liczne społeczeństwa rozpoczynają dyskusję o podstawowym dochodzie gwarantowanym, który ma być remedium na ów kryzys, a przynajmniej sposobem na przetrwanie ludzi, zwłaszcza gorzej sytuowanych. Padają też liczne pomysły na to, jak ożywić gospodarkę. Jest to wszystko bardzo potrzebne, niemniej warto się zastanowić, j...

Nadszedł na oto 4 czerwca 2019 roku, czyli trzydziesta rocznica Wyborów Czerwcowych, które zapoczątkowały bezkrwawą transformację ustrojową (niestety, była też gospodarcza, bynajmniej nie bezkrwawa, gdyż z jej powodu corocznie kilka tysięcy osób popełnia samobójstwa, a wiele innych umiera z przepracowania i chorób zawodowych) Polski. Z tej okazji oddzielnie świętują dwa środowiska wywodzące się z dawnej „Solidarności” - jedno zgrupowane wokół Bezprawia i Niesprawiedliwości, drugie zaś wokół PO i spadkobierców Unii Wolności. Liberalne media nazywają dzień dzisiejszy „świętem wolności”, co pod autorytarnymi, niedemokratycznymi rządami Bezprawia i Niesprawiedliwości, nadto w ramach nieludzkiego, anty-wolnościowego i antydemokratycznego systemu kapitalistycznego, zakrawa albo na kpinę, albo na pobożne życzenie… Zostawmy jednak teraźniejszość, a uwagę skierujmy na historię, bo to o niej będzie dzisiaj mowa. Otóż, Wybory Czerwcowe stanowiły realizację jednego z postanowień Okr...